Voor wie gaan kinderen naar school?

Hoe had jouw ideale school er uit gezien?

Op scholen zijn onze kinderen vaker bezig met de toekomst, zo lijkt het. Daar is zelfs een speciale app voor, ‘droomloopbaan’. Vorige week heeft onze jongste 3 uur lang naar mensen, ouders van kinderen, geluisterd die vertelden over hun baan. Van zakenmannen tot brandweerman. Wat ze daarvan vond? ‘Oer saai natuurlijk’. Ze moeten ook meerdere keren per jaar ergens stage lopen. Waarom steeds maar weer bezig met de toekomst? ‘Wat wil je worden? Je kan alles worden wat je maar wilt. Met hard werken kom je er wel.’ Dat soort loze spreuken… Weet je als 12 jarige al wat je wilt en is dat belangrijk? Of zou het beter zijn om alle tijd en aandacht te hebben om jezelf op school te kunnen ontwikkelen in zowel alle mentale vakken, als lichamelijke en emotionele ontwikkeling? Het uitten van creativiteit, groenten kweken in een moestuin, zwemmen, leren ontspannen, misschien zelfs wel koken, zingen, dansen en zelfverdediging? Oftewel waar is school eigenlijk voor bedoeld? Is het puur een kwestie van werknemers voor de toekomst kneden?  Voor wie gaan kinderen naar school? Voor toekomstige werkgevers, met aandeelhouders en een winstoogmerk, of voor zichzelf, hun eigen ontwikkeling? Stel het laatste is waar, hoe zou een school er dan uitzien? Nu je ouder bent en dit leest, hoe had jouw ideale school er uit gezien? In het verlengde daarvan nog een heel ander aspect van scholing; leer je kinderen in de pas te lopen of leer je ze zelfstandig kritisch denken? 

Ik wil dat hij als leraar veel beter weet wat goed is om te leren, in welke volgorde en op welke manier.

Naast reguliere scholen, waar ik het nu over heb, zijn er de staatsvrije scholen, waarin er gekeken wordt naar het hele kind en zijn/haar behoeften. Het kind mag zelf beslissen wat en wanneer het wil leren. Laatst vertelde een ouder dat het kind mocht kiezen. Twee keer bushcraft of één keer en daarna spelling. Het kind koos twee keer voor bushcraft. Waarop de ouder toevoegde, thuis wel iets aan spelling te gaan doen. Dat lijkt de omgekeerde wereld. Ik zou mijn kind naar school sturen om te leren lezen en schrijven en ik zou zelf met mijn kind de natuur in gaan. 

Ik vind dat je als school moet beslissen wat je een kind wil leren en aan de leerkracht de taak om dit op een zo passende en effectieve manier te doen. Als ik naar een Yogaschool ga, gaat de leraar mij toch ook niet vragen welke oefening ik wil leren. Ik wil dat hij als leraar veel beter weet wat goed is om te leren, in welke volgorde en op welke manier. 

Denken (hoofd), voelen (buik) en handelen (handen) gelijkmatig stimuleren.

De school die wat mij betreft het best een evenwicht gevonden heeft tussen deze twee uitersten is het vrije school onderwijs. Helaas wordt ook hier de lesstof door de overheid bepaald en moeten ze zich houden aan cito toetsen en specifieke leerboeken. Toch focust de vrije school op de totale ontwikkeling van het kind door denken (hoofd), voelen (hart) en handelen (handen) gelijkmatig te stimuleren, gebaseerd op de antroposofie van Rudolf Steiner. Door cognitieve vakken te combineren met kunstzinnige vakken, zoals schilderen, muziek, euritmie en handenarbeid, om zo evenwichtige, vrij denkende volwassenen te vormen die hun eigen oordeel kunnen vormen en de wereld mede vanuit het hart kunnen ervaren. 

Voor ons betekent het dat wij thuis aandacht besteden aan wat de kinderen op school niet leren en soms bewust afleren wat ze op school meekrijgen. 

Hoeveel mensen zie jij om je heen die hun kinderdroom leven?

Even terugkeren. Doe jij nu wat je droomde toen je twaalf was? Hoeveel mensen zie jij om je heen die hun kinderdroom leven? Zouden die baat gehad hebben bij een app? Want, tegenover dit beeld staat nog steeds een groeiend aantal (jonge) mensen met burnout en (mentale) ziekten.

Kortom voor wie gaan kinderen naar school? Hoe geweldig zouden scholen kunnen zijn? Waarom zijn we daar gevoelsmatig zo ver van verwijderd? Een hoop vragen die we onszelf wat mij betreft vaker moeten stellen en waar we het met elkaar zeker over moeten hebben.