Archive for month: July, 2020

After reading the letter it took several days to write an answer. There was an email and I had to send a digital answer. In short, it boiled down to my suggestion that instead of the proposed 10 days, I propose a 30-day period. I could provide shelter for the entire period without asking anything for it. I received a quick reply that Hira would like to come, but that the lockdown and flight stop did not allow that now and we agreed that we would travel to the Netherlands as soon as possible. And immediately something was not right for me. It was difficult to tell some stories about Sensei and visit some places. I also did not have the money to travel a lot. Time ... I am a Shiatsu therapist by profession and since the lockdown and the measures I have no work and the question is whether that will still return sufficiently. Rethinking the livelihood has become a daily activity, even a routine. Look, if I was honest with myself. …. (Look at what [you] is writing…. If…. How if…. Be honest with yourself!) well, I know…. I know deep down. It's his father. And talking alone is not going to "give" anything to him. A special trip? Yes…. but otherwise… .. And if I approached this young man in the same way that his father, Sensei, did me, well… then there is only one thing. And I can't even ask him. As if he has any idea what it is he is answering. Still, I have to explain it to him in a certain way. I was already very enthusiastic and started working. A 30-day program…. Starting point, I will let him experience everything I have learned from Sensei…. Wait…. Something is going wrong there .... Something is not right ... I am missing something ... but what? I look to my left at the bookcase. Middle top shelf. There it is. The Bible. What am I going to say about that? Can hardly say that he should read it…. ok…. let it rest for a while.
Read more
Na het lezen van de brief er een aantal dagen over gedaan om antwoord te schrijven. Er stond een email en bestloot een digitaal antwoord te sturen. In het kort komt het er op neer dat ik voorstelde om ipv de voorgestelde 10 dagen een periode van 30 dagen te komen. Ik zou de gehele periode onderdak kunnen verschaffen zonder daar iets voor te vragen. Ik kreeg als snel antwoord dat Hira graag wilde komen, maar dat de lockdown en vliegstop dat nu niet mogelijk maakte en we spraken af dat wij zodra dat wel mogelijk was Hira naar Nederland zou reizen. En er zat mij al gelijk iets niet lekker. Ik kon moeilijk wat verhalen vertellen over Sensei en wat plekken bezoeken. Tevens had ik het geld niet om heel veel te gaan reizen. Wel tijd... Ik ben van beroep Shiatsu therapeut en sinds de 'lockdown' en de maatregelen heb ik geen werk en de vraag is of dat ook nog wel voldoende terugkeert. Het heroverwegen van de broodwinning is een dagelijkse bezigheid, zelfs een routine, geworden. Kijk, als ik eerlijk zou zijn tegen mezelf. .... (Kijk nou eens wat [je] schrijft.... als.... hoezo als.... wees eerlijk tegen jezelf!) tja, ik weet het.... Ik weet diep van binnen. Het is zn vader. En praten alleen gaat hem niets 'meegeven' niets 'helpen'. Een bijzondere reis? Ja.... maar verder.....   En als ik op dezelfde manier deze jonge man zou benaderen als zijn vader, Sensei, mij dat heeft gedaan, tja... dan zit er maar 1 ding op.   En ik kan het hem niet eens vragen. Alsof hij enig idee heeft waar hij antwoord op geeft. Toch moet ik het hem op een bepaalde manier uitleggen. Ik werd al helemaal enthousiast en ging aan de slag. Een programma van 30 dagen.... Uitgangspunt, alles wat ik van Sensei heb geleerg ga ik hem laten ervaren.... Wacht.... Dat gaat mis Ik kijk links van mij naar de boeken kast. Midden bovenste plank. Daar staat ie. De Bijbel. Wat ga ik daar over zeggen? Kan moelijk zeggen dat hij die moet lezen .... ok  .... even laten rusten.
Read more
Can you take this man seriousely? Does [it] make sense? Is it different?    
Read more
[vc_row][vc_column width="1/6"][/vc_column][vc_column width="2/3"][vc_column_text]Hira was Here .... [THIS IS FICTION / THIS IS FICTION] Who is Hira? Where's here? Who writes where is here? Why would [I] read this? Good questions .... Why are you reading this? How can you read this? Hira is a 19 year old boy. He is studying, but it didn't go very smoothly. To make a long story short. His mother wrote me a letter with 'his' / their story. He had attempted suicide, prompting Yoko, Hira's mother, to tell him about his father and write me a letter at the same time. Hira never knew his father, and perhaps more amazingly, the father never knew he had a son. That's where I get into the story. I didn't know all of this either, but Yoko managed to find out through haste that I knew Hira's father very closely in the last 'phase' of his life. After the letter and my answer it took several months before Hira could travel with the first flight from Japan to the Netherlands. He was here for about a month and just left again. No idea if I will ever see him again, but the past 30 days have been a special journey for both him and myself in a special world / context. During his visit, Hira showed me a few things about what is possible in the digital field today and asked me when he left if I could please 'digitize' as much as possible of what we discussed and share it with him. Although I did not really want to hurry, I recently read a message from a girl who had 'successfully' taken her life from herself. was silent .... ... full already .... lost your way .... and I can imagine it so well at this time ... what is normal? what is absurd? are the two confused? confusing... are you looking for something to hold on to? I suspect that the conversations Hira and I had and the "handbook" I "described" for him helped him in this. [Manual] starts with a guideline: Respect life. When ever contemplating or feeling like ending own life, remeber the following. As long as you live, there will be a time [you are through [this phase]] and a moment of joy of your own existence. Do not kill another human being with intent nor an animal without eating nor a plant without using... be aware of life greetings mva_r[/vc_column_text][/vc_column][vc_column width="1/6"][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_posts_grid post_layout="standard" ajax_post="" ajax_paged="" loop="size:12|order_by:date|post_type:post|categories:398"][/vc_column][/vc_row]
Read more
[vc_row][vc_column width="1/6"][/vc_column][vc_column width="2/3"][vc_column_text]Hira was Here.... [DIT IS FICTIE/THIS IS FICTION] Wie is Hira? Waar is hier? Wie Schrijft waar is hier? Waarom zou [ik] dit lezen? Goeie vragen.... Waarom lees je dit? Hoe kan het zijn dat je dit leest? Hira is een jongen van 19. Hij is aan het studeren, maar dat verliep niet heel 'soepel'. Om een lang verhaal kort te maken. Zijn moeder schreef mij een brief met daarin 'zijn' / hun verhaal. Hij had een zelfmoordpoging gedaan en dat was aanleiding Yoko, Hira's moeder, hem over zijn vader te vertellen en tegelijkertijd mij een brief te schrijven. Hira heeft zijn vader nooit gekend en misschien nog wonderlijker, de vader heeft nooit geweten dat hij een een zoon had. Daar kom ik in het verhaal. Ik wist dit ook allemaal niet, maar Yoko heeft via via weten te achterhalen dat ik Hira's vader in de laatste 'fase' van zijn leven van zeer dichtbij heb gekend. Na de brief en mijn antwoord duurde het een aantal maanden voordat Hira met de eerste vlucht uit Japan naar Nederland kon reizen. Hij was hier ongeveer een maand en is net weer vertrokken. Geen idee of ik hem ooit nog ga zien, maar de afgelopen 30 dagen waren voor zowel hem als ik zelf een bijzondere reis in een bijzondere wereld/context. Tijdens zijn bezoek heeft Hira mij het een en ander laten zien over wat er tegenwoordig mogelijk is op digitaal gebied en mij gevraagd bij zijn vertrek of ik aub zoveel mogelijk van wat we hebben besproken te 'digitaliseren' en zo met hem te delen. Alhoewel ik niet echt haast wilde maken daarmee las ik onlangs een bericht van een meisje dat wel 'succevol' haar leven van zichzelf had afgenomen. was er stil van .... ... voelt als .... de weg kwijt zijn.... en ik kan het mij zo goed voorstellen in deze tijd... wat is normaal? wat is absurd? worden de twee verward met elkaar? verwarrend... ben je op zoek naar houvast? Ik vermoed dat de gesprekken die Hira en ik hebben gevoerd en het 'handboek' dat ik voor hem heb 'beschreven' hem hebben geholpen daarin. Manual starts with a guideline: Respect life. When ever contemplating or feeling like ending own life, remeber the following. As long as you live, there will be a time [you are throught [this]] and a moment of joy of your own existence. Do not kill another human being with intent nor an animal without eating or a plant without using... be aware[/vc_column_text][/vc_column][vc_column width="1/6"][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column width="1/6"][vc_column_text][/vc_column_text][/vc_column][vc_column width="2/3"][vc_posts_grid post_layout="standard" ajax_post="" ajax_paged="" loop="size:12|order_by:date|post_type:post|categories:397"][/vc_column][vc_column width="1/6"][/vc_column][/vc_row]
Read more
"Reminder of a thousand years ago-reincarnation which essentially amounts to the same as yesterday. Why would we call that REINCARNATION and not the incarnation of yesterday, that is that we were born today. But we think so not pleasant, because we think we are exceptional are beings, or that we have time enough to to grow, to become something, to incarnate again. But what then incarnates, you never have that wondered-that is your memory. There is nothing sacred or special about it. Once we see how much weight has the memory and how completely unimportant it is, we never speak of reincarnation again." Jiddu Krishnamurti, The eagle in its flight
Read more

Rising Appalachia - Medicine

[vc_video link="https://www.youtube.com/watch?v=czkHmjrFCnM"]
Read more

Recent Comments

No comments to show.

Log in with your credentials

Forgot your details?