[vc_row content_placement="top" inner_container="no" text_align="center" padding_top="" padding_bottom=""][vc_column][vc_column_text][/vc_column_text][vc_column_text][/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]
[vc_row content_placement="top" inner_container="no" text_align="center" padding_top="" padding_bottom=""][vc_column][vc_column_text][/vc_column_text][vc_column_text][/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]
CK1 Het fysieke lichaam
Je hebt 1 lichaam.
Het is ook een geheel. Het is niet zo dat je soms een deel thuis laat toch? Waar je gaat, je neemt er alles van mee.
Het lichaam bestaat vervolgens, afhankelijk van hoe men kijkt, uit een ontelbaar aantal onderdelen, aspecten.
Het bestaat voornamelijk uit water
En dat is samen met lucht, adem, vuur en aarde…..
Emoto…. Water reageert, laat zich vormen. Emoties, gedachten hebben invloed op water. En dus op ons lichaam.
De gemiddelde mens, krijgt in het reguliere niet veel informatie en kennis over het lichaam.
Specialisten, kunnen een leven lang bezig zijn met een onderdeel van het lichaam en zullen moeten toegeven, dat desondanks, het niet ‘allemaal’ helder en duidelijk is. Ook al wordt er gekeken naar alleen een orgaan, werking van hersenen, het hart en zeker de darmen. Zelfs in deze tijd van computers en geavanceerde techniek lijken we niet tot een concluderend, volledig sluitend beeld te komen van ons lijf.
En dat, terwijl het niet zo lang geleden is, dat men er in Japan achter kwam dat men in het westen de lichamen van dode mensen open sneed, om ze te onderzoeken, en te beschrijven / tekenen, om de werking ervan te willen en kunnen begrijpen.
Wie zou voor het eerst de conclusie hebben getrokken, dat bij het slachten van een kip of een koe het heel duidelijk is, dat verreweg de meeste ‘onderdelen’ voor het grootste deel overeenkomen. De vleugels zijn dan wel geen handen, en men doet er iets anders mee. Desondanks, de maag, het hart, de longen, de botten, nagels, de huid (met en zonder begroeiing). De overeenkomsten zijn groter in aantal dan de verschillen. De meeste verschillen zijn eerder een subtiliteit dan wezenlijk anders en bij de 1 aanwezig en de ander afwezig.
Opvallend is ook dat de gemiddelde mens meer lijkt te weten, en willen weten, van onderwerpen, ver buiten zichzelf, en relatief beperkte kennis heeft over zijn of haar eigen lichaam. Zelf vind ik het lichaam een boeiend iets. Niet alleen die van mij zelf.
1 van de dingen waar ik graag naar kijk, hoe vaak ik het ook heb gezien, is de inleiding van de BBC documentaire: ‘The human body’.
De opsomming van een gemiddeld leven….. Ik blijf het fascineren vinden.
Lichaam vooral autonoom, onbewust.
Veel van wat er in je lichaam gebeurt heb je geen bewustzijn op. Het ademen, aanmaken van hormonen, aansturen van organen, verteren van voeding…. het kost energie, maar we hoeven er als het ware niet ‘bij stil te staan’. In die zin gaat het als vanzelf.
Net als bij het groeien en de instincten. `Een deel van onze ontwikkeling, zoals bijvoorbeeld het leren lopen doen we gewoon door na te doen. Door te willen doen ook vooral. Grappig genoeg zijn dingen als vallen en zwemmen al gelijk niet meer zo vanzelfsprekend om te leren. Stoeien overigens wel. Daarvan heb ik wel gemerkt dat daar een natuurlijke drang voor ontstaat.
Het groeit en ontwikkeld dus, en daar zit een bewust aspect aan. Op vele manier kan men het lichaam dingen leren. Leren eten, bewegen, ontspannen, …… en zelfs de energie leren voelen.
Mensen kunnen en doen veel met hun lichaam. In deze tijd, zijn veel mensen niet in verbinding met hun eigen lichaam. Het overgewicht is daar duidelijk een uiting van. Maar ook mensen die een hele dag zitten, werken zonder beweging en dan sporten om dan in huis weer het liefst alles als vanzelf te willen laten gebeuren.
Er lijkt soms wel een smet op alles dat als gewoon beschouwd wordt. Maar daar later meer over als we het over de omgeving, de community, gaan hebben. Help me onthouden iets te zeggen over het onderwerp ‘welvaartsziekte’, het is niet een heel vrolijk onderwerp, maar ik heb mijn scriptie voor de Shiatsu opleiding erover geschreven, en een aantal aspecten vind ik relevant om te noemen.
Het leren over je lichaam kan veel slimmer dan men nu doet, als je het mij vraagt, maar dat ga jij niet vragen. Tenminste, ik vermoed dat je niet dagelijks bezig bent met de mogelijke tekortkomingen van het huidige schoolsysteem.’
Hira kijkt me vragend aan
‘Ik heb nog een andere leermeester in de Shiatsu gehad, Yoshi Sensei. Het was tijdens een shiatsu les dat hij de groep studenten erop wees dat de wijsheden in spreekwoorden en gezegden overeenkomen, op vele manieren, met Oosterse denkwijzen op het vlak van de geneeskunde.
Ik weet nog dat ik toen na de les dacht: ‘hoe kan het nou zijn dat ik ver in de 30 ben en iemand uit Japan mij uitlegt dat een spreekwoord als ‘het hart op de tong hebben’, zo wezenlijk betekenisvol is. Het leefde tot dan toe niet bij mij.
Hira kijkt me glazig aan.
‘Ik zal je een voorbeeld geven. In Nederland zeggen we: ‘je gal spugen’. Voor zover ik heb kunnen waarnemen komt dat 100 procent overeen met een zeer gevoelige galblaasmeridiaan aan de zijkant van je been, bij mensen die met opgekropte woede rondlopen. Een massage kan dan wel ontspanning bieden, maar tegelijkertijd is het uiten van mogelijke boosheid of woede iets dat de oorsprong wegneemt en niet zozeer het symptoom bestrijd. Zo heeft het voor mij dus waarde.
Hebben jullie in Japan gezegden met organen er in? Of lichaamsdelen?’
Hira: ‘dat weet ik eigenlijk niet, nooit zo bij stilgestaan.’
‘Oh en als je veel wilt leren met je lichaam, val dan niet in de valkuil dat je er gelijk goed in wil zijn. Denk in termen van 80/20. Yoga bijvoorbeeld, super waardevol, of een massage techniek. Leer de basics van een aantal dingen. Zonder gelijk yogi of masseur te willen zijn.
Typisch advies van een beroepsgeneralist.
Dus Hira, leer je lichaam kennen. Je hoeft niet stapels boeken te lezen Ofer de anatomie en de fysiologie. Laat staan de pathologie.
Leer kennen, wat voeding met je doet. Door verschillende voeding tot je te nemen en te voelen. Zeker ook door voeding te onthouden, te vasten, en met bepaalde dingen te tijd te stoppen die mogelijk standaard in je dieet zitten.
Dit geld net zo goed voor bewegen. Vindt iets dat bij je past, dat je geregeld kan doen, en wees af en toe nieuwsgierig naar iets nieuws. Zoek de ruimte op en iets dat past bij je bouw en leeftijd. En je hoeft me niet te geloven als ik zeg, dat ik op het oog kwetsbare mensen de meest krachtige dingen heb zien doen met hun bijna naakte lichaam in de sneeuw op een berg bij gevoelstemperatuur -15. En vervolgens wat dat met iemands lichaam deed. Sommigen zullen zeggen anekdotisch. Ik ga liever uit van eigen waarneming, al is het van 1 persoon, dan hele onderzoeken op papier, waar ik nog nooit iets concreets van heb mogen vernemen.
[vc_row padding_bottom=""][vc_column width="2/3"][vc_column_text]
Logion 114
Het Thomas evangelie bestaat uit 114 logia, analogieën, universele wijsheden die ieder op zijn of haar manier kan toepassen in het leven. Wijsheden die een weg vormen naar het vinden van je Christus bewustzijn. De teksten komen uit de begintijd van het Christendom en het evangelie van Thomas is de meest oorspronkelijke brontekst van de Gnosis. Het is in 1945 weer teruggevonden. De teksten wijken sterk af van de andere evangeliën.
Bron: Thomas evangelie: Bram Moerland.
Mensen die teksten hebben vertaald en er zeer door gegrepen zijn, zijn o.a. Gilles Quispel, Bram Moerland, Marcel Messing en Elaine Pagels.
Afgelopen jaren is Rogier intensief bezig geweest met het lezen en vertalen van het Thomas evangelie, de uitvoering van Bram Moerland. Er valt veel over te zeggen, hele boeken zijn er al over geschreven, maar het meest intrigerend en tevens onbesproken of wellicht onbegrepen logion is 114. Een tricky onderwerp:
Gelijkwaardigheid van vrouwen
‘Simon Petrus zei tot hem:
Stuur Maria van ons weg, want vrouwen zijn het leven niet waard.
Jezus zei:
Zie, ik zal mij met haar verbinden en haar tot mens maken, opdat ook zij een levende geest wordt, net als jullie mannen Want ook iedere vrouw die mens wordt zal het koninkrijk der hemelen binnengaan.’
Jezus zegt: ik verbind me met haar, zodat ze zichzelf tot ‘man’ kan maken, dus niet: ‘ik maak haar tot man.’
In het engels betekent ‘men’, zowel man als mens.
Er is veel te doen om de juiste vertaling van de teksten. Veel woorden lijken subtiel verdraaid, maar geeft een compleet andere betekenis. Vaak werd er gezegd, ‘Jezus leidt haar…’, dit geeft het idee dat hij vind dat zij geleidt moet worden en dus van mindere waarde is. Niks is minder waar.
R: ‘er zijn verschillende evangeliën, waarom die er zijn is continue een discussie over wie heeft er nou gelijk en welke interpretaties zijn beter? Ik geloof daar niet in. In geloof dat er verschillende evangeliën zijn, lees: levenswijsheden, die passen bij verschillende fasen in het leven. Sommigen zijn nep, geschreven door de katholieke kerk om mensen juist beheersbaar te maken, af te houden van hun goddelijke vonk.
Ik beschouw de evangeliën als levenslessen, als wijsheden voor het begrip krijgen van het meta fysische, de wet van het universum. Niet de wet van moeder aarde of de wetten van de natuur. Die zijn heel duidelijk, leven en dood.
De wet van het universum, het karmische is niet zo makkelijk, net als het vinden van jezelf, of de zin van je leven.
Nu zijn er in de verschillende levensfasen hele verschillende richtlijnen te begrijpen en/of van toepassing. Dus om een voorbeeld te geven: een kind leer je, ‘je mag niet stelen’, toch leer je later in o.a. het verhaal van Robin Hood, het verhaal van Zatouichi en andere mythologische verhalen dat dit niet zo zwart-wit is. Je kan je vraagtekens zetten als je van een rijke steelt en geeft aan de armen, of je steelt een brood voor je zieke arme opa.
Thomas evangelie past bij het vinden van het Christus bewustzijn.’
Mannen en vrouwen verschillen van elkaar.
De man ‘moet’ in het leven leren van het hoofd naar het hart te bewegen via de buik.
De vrouw ‘moet’ leren vanuit de buik naar het hart te bewegen via het denken.
De vrouw heeft haar maandelijkse cyclus. De natuur geeft haar fysieke transities. Het is helder wanneer zij vruchtbaar wordt, wanneer haar evolatie is, wanneer ze bloed, wanneer ze zwanger raakt, wanneer het tijd is om te baren. De pijn, het ongemak horen erbij en zij heeft hierin voor zichzelf te zorgen. Een vrouw is een zijns wezen. Ze heeft te zakken in haar bekken, ze heeft aanwezig te zijn. Ze heeft mee te bewegen op haar natuurlijke ritme.
De man heeft deze fysieke transities niet. Hij bloedt niet maandelijks. Hij heeft zelf iets te doen, hij heeft zelf te bloeden zo nu en dan. Niet om na te streven, maar als resultante. Als een man zijn werk doet, zich fysiek, mentaal, geestelijk uitdaagt dan zijn er momenten dat hij zich snijdt, dat hij gewond raakt, op alle vlakken. Hij heeft verantwoordelijkheid te dragen, pijn te verduren. Bij een vrouw zit dit al in de natuur.
In vele oeroude tradities is het vooral de vrouw die de eerste 7 jaar voor haar kinderen zorgt.
Als de zoon 7 jaar is wordt het ‘weggehaald’ bij de moeder om bij zijn vader tot man wording te komen. Meisjes blijven bij de moeder, de natuur zorgt er al voor dat ze voor het eerst ongesteld wordt en daarmee dus vruchtbaar. Ze heeft hierin te leren om goed voor zichzelf te zorgen, zodat ze haar eigen natuur kan leren kennen en ondersteunen. Ze heeft te leren zichzelf lief te hebben. Ze heeft te leren zich goed te voeden, handig te worden met haar handen, dingen te maken. Het heet niet voor niets ‘op-voeden’ en ‘op-groeien’. Dat gaat gepaard met genieten en spelen en stoeien en ook met pijn en onzekerheid en ongemak.
Hoe voorkom je dat je dochter op een punt komt dat ze later niet meer in de spiegel durft te kijken?
Hoe zorg je ervoor dat je dochter later in de spiegel kijkt en denkt, wow wat een mooi mens, wat een sterk lijf.
Heb je haar geleerd goed voor zichzelf te zorgen? Wat voeding met haar doet? Zichzelf te respecteren, zodat ze van nature haar grenzen aan kan geven? Heb je dat zelf geleerd van jou moeder? Leefde zij dat voor?
Er is een gulden middenweg tussen je kind volledig vegan laten eten en het kind alles te geven wat het maar lekker vind. Genieten van chocolade en chips, maar met mate. Geen patroon van elke avond een scherm en chips en frisdrank…maar zo nu en dan, genieten van heerlijk wegzakken in een serie, nadat je een hoop andere dingen hebt gedaan…of nadat kinderen lekker (buiten) hebben gespeeld. Niet als zoethoudertje, lekker rustig voor de ouders. Dat het op sommige tijdstippen, zo vlak voor het eten, handig is als een kind even wat kijkt is natuurlijk prima.
Bij de jongens zit het in het meta fysische. Het groeien moet worden geïnitieerd. Als dat niet gebeurd blijven het kleine jongens die niet leren om door te zetten, om iets te creëren met hun handen, om verantwoordelijkheid te nemen, om kritisch te denken, om zich uit te durven spreken.
Als de jongste 7 jaar is, is het tijd voor de vrouw. Het is dan aan de man om aanwezig te zijn, ruimte te geven, een stap terug te doen in zijn carrière.
Logion 114: ‘ik trek me tot haar aan, om zelf man te worden, dat zij zichzelf tot man kan maken.’
Dat betekent dus niet dat zij geen gelijkwaardig mens is, het betekent ook niet dat ze de eerste 7 jaar volledig thuismoeder moet zijn.
Alles wat ik schrijf gaat over de mannelijke en de vrouwelijke energie in ieder mens. Het gaat om de juiste balans vinden, elkaar hierin ondersteunen en uitdagen.
De balans lijkt in veel gevallen zoek momenteel.
Als de man volledig blijft opgaan in zijn carrière komt de man er op een dag achter dat hij een groot deel vervreemd is geraakt van zijn kinderen. Hij weet niet wat er in ze leeft, waar ze zich mee bezig houden, wie ze in wezen zijn, daarmee mist hij een deel van zichzelf. Hij heeft ook niet kunnen genieten, spelen, stoeien.
De vrouw blijft haar hele leven ‘de vrouw van’ en komt zelf tot niks. Ze blijft in het ‘zijn’, dienstbaar tot haar dood. Zoekend naar de betekenis in haar leven, ze wil wel een keer een andere baan, maar het leidt niet tot verandering.
Of de andere kant, ze werkt zich een slag in de rondte, om maar vooral niet te verworden tot diegene die ‘thuis zit’ en drijft steeds verder af van haar natuur, waardoor ze uiteindelijk met een burn out toch thuis komt te zitten.
Ze verwijt zichzelf dat ze te dik is (of dat nou wel of niet realistisch is), dat ze te weinig de femme fatale is, te weinig energie heeft, te weinig aanwezig is bij de kinderen, te snel geïrriteerd en niet toe komt aan de dingen die ze leuk en/of belangrijk vindt. Ze ‘moet’ opnieuw leren zichzelf te vinden, te herinneren wie ze in wezen is en daarnaar leven. Er zijn uiteraard allerlei voorbeelden te geven, het punt is dat vaak de balans zoek is.
Je denkt nu misschien dat ik overdrijf, maar ga maar na hoeveel mensen er scheiden momenteel. Hoeveel mensen zijn ziek? Hoeveel mensen zijn burn out? Hoeveel mensen hebben stress, hoeveel mensen zijn verslaafd, verslaafd aan liefde, aandacht, werk, eten, spullen kopen, bevestiging, seks, drank, drugs en zoeken naar afleiding, verdoving of juist naar de spanning om maar het gevoel te hebben dat ze leven?
Het vrouwelijke deel heeft zich te verbinden, te zijn, te zakken en het mannelijke deel heeft grenzen te trekken, te initiëren, te creëren en te doen.
Je hebt zelf als vrouw betekenis te vinden. Je hebt zelf dus je ‘mannelijke deel’ te integreren. Dat gaat niet vanzelf. De vrouwelijkheid is je gegeven, het is je natuur, je cyclus, vruchtbaarheid, het baren (niet voor elke vrouw)…. Het mannelijke, de betekenis in je leven, heb je te initiëren, net als bij de jongens in man wording.
En nu ik
Mijn jongste is 7 jaar oud. Mijn man heeft zijn baan, carrière, status al opgegeven. We zijn naar een plek verhuisd waar ik mezelf altijd al zag wonen. In de natuur, dichtbij een grote stad, een hans en grietje huisje met een grote tuin, aan een doodlopende straat, zodat kinderen veilig buiten kunnen spelen. We wonen in het buitenland, wat gelijk betekend dat we weinig tot geen ‘sociale verplichtingen’ meer hebben.
Mijn neiging is nog steeds om vooral in de zorg modus te gaan. Er valt een hoop te gebeuren terwijl we al kamperend in de tuin ons huis aan het verbouwen zijn met drie kinderen om ons heen die de hele dag honger hebben, omdat ze zo hard groeien. Het is heel verleidelijk om te denken, eerst alles regelen, eerst alles verbouwd, eerst alle was gedaan, eerst alle spullen op zijn plek, eerst de kinderen op school…. etc.
De verleiding is ook groot om me achter Rogier te verschuilen, hij kan een professionele shiatsu massage geven als opgeleid therapeut, hij heeft de Wim Hof instructeurs opleiding gedaan, hij kan goed klussen en timmeren, hij heeft al die kennis over de wereld, hij heeft al die boeken gelezen, hij kan lesgeven, hij heeft al die tomeloze energie, hij kletst wel lekker…..
En toch…. Ik wil niet ‘de vrouw van’ zijn en hij wil niet een vrouw die de vrouw van is.
Ik voel het altijd in mijn buik als mijn intuïtie of ‘mijn hogere zelf’ me een boodschap geeft die ik spannend vind. Vaak heeft dat te maken met een confrontatie die ik uit de weg ga.
Het is zoveel makkelijker en prettiger om mee te bewegen met ‘de ander’, ondanks dat ik van binnen iets heel anders voel.
Als ik hier dieper op door voel komt er:
Intiem
Intimiderend
Diep, dieper…
Genadeloos
Veeleisend
De nieuwe wereld - de potentie - de visionair
Het bij de kladde pakken
Als ik daar zelf verder over nadenk komt er:
Leven in het nu betekent voor mij leven in de realiteit.
Vanuit de buik, naar het hart, via het denken:
Toen ik boosheid en onrecht voelde (buik) over de mondkapjes op de basisschool, ging ik verder onderzoeken, gesprekken voeren, verdiepen (denken) en dat resulteerde in de actie om ze thuis te houden. Leven vanuit het hart.
Ik zie veel toxische energie in de wereld, in het collectief.
Toxische vrouwelijkheid:
- de ‘madonna’, het verleiden, de man bespelen om iets gedaan te krijgen. Hier heb ik me ook schuldig aan gemaakt in het verleden.
- de mater, de moederlijke bezorgdheid, doe normaal, doe mee, terug in de kudde. Hier heb ik veel mee te dealen gehad.
Toxische mannelijkheid
- oorlog voeren, verdeel en heers
- het doodslaan, mijn waarheid is de waarheid, je bent met me of je bent de vijand. ‘Ik volg gewoon het RIVM’, de autoriteit. ‘Ik volg de wetenschap’, niet meer zelf nadenken, te bang voor uitsluiting.
Wat heeft de wereld nodig?
Krachtige wijze vrouwen, die contact hebben met zichzelf, zich weten te verbinden met hun natuur en zowel hun vrouwelijke als mannelijke deel verstaan en uitdragen. Die dus een betekenisvol leven leiden en daarmee hun ‘Christus bewustzijn’ hebben gevonden en leven.
Mannen die denken met het hart. Mannen die zorg kunnen dragen, aanwezig kunnen blijven als het moeilijk wordt, die zich uit durven spreken, die laten weten waar ze staan, die een stap terug durven zetten voor hun eventuele partner, die hun handen uit de mouwen kunnen steken. Ja, ik beschrijf hier grotendeels mijn eigen vent en geloof me, (maar dat doet je vast wel) hij heeft ook tekortkomingen en onzekerheden.
Het gaat erom de balans te vinden in jezelf en in je relatie. Het gaat er niet om het perfecte plaatje te vormen.
Het is zo moeilijk voor te stellen hoe de wereld er ook uit zou kunnen zien. Oftewel, ik vind het moeilijk voor te stellen…Een wereld met authentiek leiderschap, een heel nieuw schoolsysteem, een gezonde gezondheidszorg, van internationaal naar meer lokaal en regionaal, supermarkten met vooral gezonde en verse onbespoten producten, hernieuwde landbouw…(inspiratie vanuit Satisch Kumar).
Wat ik nou ga doen? Hoe ik inkomen ga genereren Ik weet het (nog steeds) niet precies…
Of de kinderen hier in Hongarije gaan aarden en hun plek vinden op school? Ik weet het niet zeker…Doen we het daarom toch maar niet? Of gaat het er in het leven om om uit te zoeken wie ik ben en hoe ik de beste versie van mezelf kan worden, mijn volle potentie leven?
Ik wil bijdragen aan de nieuwe wereld, ik wil er zijn voor mijn medemens, ik wil er zijn voor de jonge mensen…Wanneer ik dit volledig kan leven….wanneer die nieuwe wereld daadwerkelijk is?
Het is voorlopig nog switchen tussen realiteiten. Ondertussen is het aan een ieder om hierin zijn of haar verantwoordelijkheid te nemen.
Welke eerste stap is er te zetten? Waar voel je in je buik dat je iets te doen hebt, maar het niet durft? Hoelang blijf je dat onderbuik gevoel negeren? Zeggen we niet altijd tegen onze kinderen dat als ze een ‘niet pluis’ gevoel hebben ze het niet moeten doen? Wanneer gaan we dat ook echt zelf doen? Wanneer leven we het voor? Hoe komt het dat we massaal films en series kijken die altijd gaan over een personage dat buiten ‘de meute’ valt, ergens goed in is, dan gaat er iets mis en uiteindelijk met doorzettingsvermogen en verbinding met anderen door ze te leren vertrouwen en toe te laten wordt het een groot succes….We kunnen de zoveelste film opzetten voor een ‘feel good gevoel’, of we kunnen het gaan leven….
Het leven leven waar je van droomt,
In de realiteit,
In het besef dat dit momenteel niet wordt bevorderd, gestimuleerd,
Dus met ogen en oren wijd open,
Met een kritische blik.
Haal je kinderen van het scherm,
Zorg dat ze zich leren voeden,
Leer ze koken,
Laat ze meehelpen,
Bedenk wat ze te leren hebben,
Leer ze te ontspannen,
Geef ze de ruimte…
Ga met elkaar in gesprek,
Maak de balans op,
Waar heeft de ene een duwtje nodig,
Of een hele grote duw,
Waar heeft de ander een stap terug te doen,
Leef, geniet, huil, lach, communiceer en heb elkaar lief, bemin elkaar…
[/vc_column_text][vc_column_text][/vc_column_text][/vc_column][vc_column width="1/3"][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column width="3/4"][vc_column_text]
[/vc_column_text][/vc_column][vc_column width="1/4"][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column width="3/4"][vc_column_text]
Afgelopen jaar zijn mijn ogen geopend op allerlei vlakken, één daarvan is het onderwijs van onze kinderen. Waar ik altijd dacht dat ze prima onderwijs kregen en we happy waren met een reguliere (Katholieke) basisschool, omdat we thuis wel aanvulden wat betreft spiritualiteit, creativiteit en bewegen zie ik nu scherper dan ooit de tekortkomingen van het onderwijs.
Het begon ermee dat onze dochter thuis kwam met een verhaal dat ze op het jeugdjournaal had gehoord dat het in de toekomst mogelijk is een chip in je hoofd te hebben, waarmee je dan o.a. dingen kan besturen. Ze zei, ‘dat wil ik niet hoor mama’. Hoe ‘cool’ het ook gebracht werd, iets in haar voelde aan dat dit niet ok is.
Dat dit niet zomaar een losstaand nieuwsitem was bleek toen ik steeds meer las over kunstmatige intelligentie en de rol die Koningin Maxima hierin lijkt te spelen. Ze zei: “Kunstmatige intelligentie gaat ons leven en wat we voor werk willen doen veranderen.”
https://futurenl.org/2019/09/04/lancering-van-de-nationale-ai-cursus-junior-met-koningin-maxima/
Vanwege maatregelen op school waar wij absoluut niet achter stonden en het gebrek aan communicatie hierover en een periode thuis onderwijs,
(zie meer hierover in de mindmap: https://www.mindomo.com/nl/mindmap/4b66f79bad47adef52ecc12b619d9f89zijn we van school geswitcht en onze jongste dochter kwam op een ‘vrije’ school terecht.
[/vc_column_text][/vc_column][vc_column width="1/4"][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column width="3/4"][vc_column_text][/vc_column_text][/vc_column][vc_column width="1/4"][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column width="3/4"][vc_column_text]
Onze dochter kwam weer met inspiratie thuis, met nieuwe liedjes, handwerkjes en ook haar leesniveau ging met sprongen omhoog.
Toch merkte ik weinig tot geen aansluiting wat betreft een kritisch geluid met betrekking tot de maatregelen of de ‘vaccinatie’ push. Opmerkelijk, gezien het feit dat de Vrije school gebaseerd is op het gedachtegoed van Rudolf Steiner die daar in zijn tijd al zo zijn gedachten over had.
‘Een verruiming krijgt het begrip inenting bij Rudolf Steiner in drie voordrachten van het jaar 1917.4 Deze voordrachten zijn, zoals andere voordrachten gehouden uit de tijd van de Eerste Wereldoorlog, zeer indringend van stijl.
In elk van deze drie voordrachten wijst hij naar een bijzondere manier van inenting, vergelijkbaar met een inenting tegen een ziekte, waarmee bij kinderen de neiging tot het geestelijke wordt uitgedreven. In de voordracht van 20 mei 1974 gaat Rudolf Steiner uit van het concilie van Constantinopel van 869. Zoals het toen de bedoeling was de geest af te schaffen (tegenover de ziel en het lichaam), zo gaat het er nu en in de toekomst om, vanuit het na-tuur-wetenschappelijke monisme, de ziel af te schaffen.’ https://stichtingdeheraut.nl/index.php/corona-journaal/295-rudolf-steiner-en-het-vaccineren-2
Rudolf Steiner was geen ‘anti-vaxer’, net als ik dat niet ben [wij dat niet zijn]. Ik mis echter de dialoog over de voors en tegens. Ik mis transparantie over de ingrediënten van het ‘C-vaccin’, ik mis een ander geluid in de mainstream media, ik mis de logica, ik mis de informatie over eventuele bijwerkingen op korte en/of langere termijn. Ik mis de reeds ondervonden bijwerkingen van mensen in de mainstream media.
Blij verrast was ik toen ik het magazine: ‘de Seizoener’, meekreeg vanuit school. Maritgen Matter, tot voor kort hoofdredacteur van dit tijdschrift schrijft vol lof over het Vrije school onderwijs en geeft een scherpe blik op de huidige ontwikkelingen naar een hybride robotmens.
‘Kinderen worden steeds jonger aangesloten op een cognitief, digitaal systeem. Dat vind ik een griezelige ontwikkeling. Technologie is leuk en prima, nadat je een stevige basis in jezelf hebt ontwikkeld. Dat weten ze in Silicon Valley ook, daar doet de tech-elite haar kinderen naar de Waldofschool op de campus, waar ze tot hun 12e geen computerscherm te zien krijgen. Terwijl de rest van de wereld wordt opgezadeld met al die leuke gadgets.’
‘Binnenkort wordt digitaal onderwijs ook verplicht, met de uitrol van de 20-30 agenda van de WHO. De Vrijeschool zou hierin het voortouw moeten nemen, want we kunnen het zo helder onderbouwen met de zevenjaarsfasen. Die komen voort uit de waarneming, niet uit een ideologie.’
‘Eigenlijk bestaat ‘kunstmatige’ intelligentie helemaal niet. Ware intelligentie is verbonden met je hogere bewustzijn, met verbeeldingskracht, inspiratie, intuïtie. Allemaal eigenschappen die je een machine niet kan aanleren.’ Aldus Maritgen Matter.
Hoe komt het dan toch dat als ik mijn zorgen uit naar andere ‘Vrijeschool ouders’ ik geen inhoudelijke reactie krijg? Mensen reageren vriendelijk en wensen me sterkte, maar lijken alles wat ik noem buiten zichzelf te plaatsen. Er was niemand die zei, ‘ja, ik maak me ook zorgen, of ik herken wat je zegt.’
Wat maakt dat de Vrije scholen zo stil blijven? Ze zijn succesvol en groeiend. De wachtlijsten zijn enorm, blijkbaar willen veel mensen ander onderwijs voor hun kinderen. Vaak bewuste ouders, mensen die goed nadenken en onderzoek doen naar o.a. vaccinaties, spiritualiteit, voeding, alternatieve gezondheidszorg. Hoe kan het dan dat ik mensen met een mondkapje op het schoolplein zie? Dat ik geen respons krijg? Waar is de spirit, de power, het vuur?
Dit zijn oprechte vragen. ‘De antroposofie gaat over je eigen vleugels uitslaan! Je moet wel sterk zijn, want de tijdgeest neigt juist naar nivellering. Dat is een probleem. Want ja, opgaan in het collectief is natuurlijk lekker veilig en smooth, één simpel systeem, één mantra. Gevangen in een technisch-dierlijk collectief, waarin het individu niet meer telt. We kunnen er zo in terugvallen, door gemakzucht, door massahypnose. Daar word je uit wakker met een flinke kater, zoals de recente geschiedenis leert. Een echte gemeenschap is iets heel anders, die bestaat bij de gratie van verbonden individuen. Mensen die globaal hetzelfde willen, maar allemaal nét een andere kijk hebben. Verrijkend, open en vrij. En je polijst je ruwe kantjes door gezonde wrijving. Zo’n ronde blik gaat in creatief contact of in discussie. Dan raak je niet op ramkoers, gevangen in één optie.’ De Seizoener: Maritgen Matter.
Prachtig verwoord en zo treffend. Vuur en visie. Wat zou het mooi zijn om op basis van dit artikel met ouders en school in dialoog te gaan.
[/vc_column_text][/vc_column][vc_column width="1/4"][vc_column_text]Oudvrijescholier Maritgen Matter
Gouden bruggen bouwen
SEIZOENER|HERFST 2015
Door: Hugo Pinksterboer – Seizoener herfst 2015
[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_column_text]Innerlijk surfen
Meegenomen worden naar binnen,
Mee op een golf,
Innerlijk surfen…
Er gaat een kriebel aan vooraf,
Soort zenuw gevoel,
Het vraagt lef te luisteren naar mijn innerlijk ‘weten’
Surfen vraagt om overgave doch ook focus,
Focus om stil te durven zijn, mijn ogen te sluiten en naar binnen te keren
Vandaaruit voel ik vrijwel meteen de golf en hoef ik me alleen maar mee te laten nemen.
Woorden borrelen op,
Soms zelfs in een andere taal,
Ik spreek ze uit of schrijf ze op.
Inzichten komen aan de oppervlakte,
Creatiekracht
Gevoel van vrijheid
Vertrouwen
Wat gebeurt er bij jou als je surft op jou golven?[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]
[vc_row][vc_column width="1/2"][vc_column_text]Spullen van betekenis
8 juli 2021
Coco-mat bed
Een van de leuke dingen van het renoveren en verbouwen van ons huis was toch wel het inrichten ervan. Een belangrijk onderdeel was voor ons het kopen van een bed. Daar brengen we toch heel wat uurtjes in door. We zijn naar hotel Blooming in Bergen gegaan om het Coco-mat bed te testen. Na een heerlijke nacht lagen we op een kleedje in het bos de Happinez te lezen en jawel, een heel artikel over Coco-mat bedden….Nou verkoopt de kwaliteit van Coco-mat zichzelf al, maar de synchroniciteit maakte het helemaal kloppend.
Natuurlijke materialen als wol, paardenhaar, katoen, vlas, hennep en zeegras.
De stijl….
De gelaagdheid…
Wat heeft het bed ons veel zachtheid, heerlijke nachten en steun gegeven.
En nog steeds, ons bed is een van de belangrijke meubels die met ons meereizen naar Hongarije. [/vc_column_text][/vc_column][vc_column width="1/2"][vc_column_text]
[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]
[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]Leven in het hier en nu
Verschillende lagen van nu
Als mensen aan mij vragen: ‘Hoe gaat het met je?’, zeg ik vaak dat ik daar tig verschillende antwoorden op kan geven. Ik kan het heel klein houden of ik kan er meer context aan geven.
Wat voel ik werkelijk in het hier en nu?
‘Op dit moment geniet ik van de zon die schijnt’
Besef van tijd in de zin van welke dag is het in de week?
‘Het is vandaag vrijdag, bijna weekend en daar heb ik zin in’
Besef van het seizoen en voorbereiden daarop:
‘De zomer komt eraan en ik ben plannen aan het maken’
Besef van realiteit in de maatschappij:
‘ik maak me zorgen over alle angst die kinderen geprojecteerd krijgen op school’
Besef van de mens met hoger bewustzijn:
‘Ik voel me uit evenwicht, voel een zware energie in deze ruimte.’
Besef van het verleden:
‘gister had ik een drukke dag, ik moet er nog van bijkomen.’
‘Ik denk veel terug aan de tijd dat mijn kinderen nog klein waren.’
[vc_row padding_bottom=""][vc_column width="1/2" css=".vc_custom_1593330923825{border-right-width: 1px !important;border-right-color: #eeee22 !important;border-right-style: solid !important;}"][vc_custom_heading text="Mijn Spiritualiteit" font_container="tag:h2|font_size:45|text_align:left|color:%23d7cce8" google_fonts="font_family:Pinyon%20Script%3Aregular|font_style:400%20regular%3A400%3Anormal"][vc_custom_heading text="CK7" font_container="tag:h2|font_size:45|text_align:left|color:%23a8a8a8" google_fonts="font_family:Gruppo%3Aregular|font_style:400%20regular%3A400%3Anormal"][/vc_column][vc_column width="1/2"][/vc_column][/vc_row][vc_row padding_top=""][vc_column][vc_column_text]
Ik ben geboren in 1982 in een Rooms-Katholiek nest. Dat hield in dat ik ben gedoopt, communie en vormsel heb gedaan en als kind zo nu en dan op zondag naar de kerk ging. Ik herinner me ook broodmaaltijden tijdens de vastenperiode en ik heb weleens een blauwe maandag gezongen in het kerkkoor. Ik ging naar een Katholieke basisschool, waar vrij veel aandacht werd besteed aan de aanloop naar de communie en het vormsel toe. De kerk had een vrouwelijke pastor, pastor Starmans, een warme, hartelijke en open-minded vrouw in een ‘mannenwereld’. Ik vond het vooral wel gezellig met de andere kinderen uit mijn klas die hetzelfde pad liepen, verder brachten de verhalen en de kennis over de bijbel mij niet zoveel. Ik werd er niet door geraakt of door geïnspireerd.
Nu ik terugkijk herinner ik me vooral de momenten dat mijn vader ’s avonds mij naar bed bracht en ontspanningsoefeningen met mij deed.
En de momenten dat ik helderziende enge nachtmerries had en ik hierin serieus werd genomen. Voor mij toen heel vanzelfsprekend, achteraf zie ik dat hierin al een hele andere beweging zat.
Pas rond mijn 16e, toen ik met fysieke klachten bij een vrouw kwam met helderziende gaven, die mij in balans bracht, waardoor mijn klachten binnen een dag verdwenen werd er iets in mij wakker. Ik begon te ontdekken dat wat ik van binnen al wel voelde vorm kreeg en woorden, ik ging veel boeken lezen (de Alchemist, de Celestijnse belofte, Avelon) en bezocht zieners, healers en sprekers (Hans Stolp).
Ondertussen voelde de kerk al heel ver weg en ook mijn ouders gingen nauwelijks meer. Mijn vader gaf mij de inwijding voor Reiki 1 en Reiki 2. Magisch vond ik het, mijn energie te voelen en die van anderen. Ik werd gelijk enorm uitgedaagd, ontwikkelde migraine en moest noodgedwongen regelmatig thuisblijven, terwijl de wereld buiten lonkte.
Het was alsof ik aan de ene kant instapte in de sneltrein van het leven gevuld met studie, verliefdheden, jacht op adrenaline, erbij horen, buitenkant en aan de andere kant dwong de migraine mij om naar binnen te keren, stil te staan en voelde ik een grote behoefte aan diepgang, mystiek en spirituele ervaringen. Ik probeerde deze twee werelden te verenigen en stuitte nogal eens op weerstand, wat me een eenzaam gevoel gaf.
Thuis kon ik mijn verhalen, mijn spirituele zoektocht wel kwijt. Ik ging met mijn ouders naar verschillende lezingen en healers. De andere kant van mijn leven hield ik stil. Daar ging ik nogal eens op mijn bek. Verkeerde vriendjes, verkeerde keuzes, te vaak mijn grenzen over. Ik was ook nogal een portret en ging vaak in het drama, achteraf gezien vooral als test in hoeverre mijn vriendje een veilige stevige haven kon vormen.
Toen ik 22 was ontmoette ik R. Hij was de eerste die zich niet liet meevoeren met mijn ups en downs. Ik was gefascineerd en ook regelmatig hoogst geïrriteerd. We ontmoeten elkaar in een zelfde soort honger naar betekenis, diepte en spiritueel inzicht. Op het aardse vlak was hij al in rustiger vaarwater met een leeftijdsverschil van 8 jaar.
Samen vervolgden we de zoektocht. Ik in een cursus numerologie en tarot en hij in aikido, shiatsu en we lazen allebei veel boeken, bezochten lezingen van Hans Stolp.
Toen ik 25 was werd onze eerste zoon geboren, middels allerlei medische handelingen die ik met de kennis van nu niet had laten gebeuren. Het gevolg was dat hij onrustig was en ik met hem naar een energetisch therapeute ging. Deze vrouw bleek een real life safer en nadat ze entiteiten terug naar het licht had gebracht sliep hij die avond voor het eerst rustig in zijn eigen kamer door.
In 2012 kwamen we in een bewustzijn stroomversnelling. We hebben allebei een aantal Ayahuasca reizen gemaakt, wat zich qua ervaring moeilijk laat omschrijven. Ik zal toch een poging doen. Het was de ontmoeting met mijn ware zelf, mijn hogere zelf. Ik kon als het ware tappen uit al mijn waardevolle herinneringen vanaf de oorsprong. Dat bracht me in een staat van helder weten, helder voelen, helder zien. Alles werd begrijpelijk, ik werd opnieuw onderwezen en kreeg lessen over mijn leven nu. Het vroeg om overgave, controle loslaten, vertrouwen en een dosis lef.
Het belangrijkste komt na de reis en dat is het integreren in het leven zelf. Samen zochten en zoeken we hierin onze weg. Wat voor ouders zijn wij voor onze kinderen?
Hoe ziet onze relatie eruit, hoe ondersteunen en inspireren we elkaar en hoe vrij en autonoom laten we elkaar?
Ik ga dit verderop duiden aan de hand van logion 114
De Ayahuasca laat een diepe indruk achter en R voelt zo’n verbondenheid dat hij de thee zelf thuis brouwt. Een bijzondere reis samen met mijn vader volgt en we begeleiden samen een stel. Nou is het in deze ook belangrijk het ademwerk te noemen. Eenmaal, middels de Ayahuasca, de plek ervaren te hebben van innerlijke rust en verbondenheid is het makkelijker om daar later ook zonder plantmedicijn naar toe te bewegen.
Ademwerk is een reis opzich. Ik merk dat ik makkelijker bij mijn emoties kom, vooral boosheid en verdriet.
Tijdens mijn werk in het Erasmusmc-Sophia tussen 2009 en 2017 heb ik altijd het gevoel gehad dat ik meerdere taken had. Aan de ene kant mijn werk als medisch maatschappelijk werker en het begeleiden van ouders met een ernstig ziek kind, anderzijds het begeleiden van overleden zieltjes naar het licht. Ik leerde in elk geval te onderscheiden welke energie van mij was en welke van ‘anderen’. Ik wist ook dat ik vanzelf zou voelen wanneer mijn werk daar klaar was, het losmaken hiervan viel me zwaar en het heeft een poos geduurd dat ik niet meer droomde over het Sophia.
Ik leer een vrouw kennen waar ik een intense periode mee beleef. Ik ervaar een zielsverbinding, voor het eerst met een andere vrouw. Ik word uitgedaagd in aanwezig zijn, contact maken, groter durven dromen, gaan staan, me uitspreken, echt zijn, niks verhullen. Samen organiseren we een San Pedro weekend, daaraan voorafgaand ervaar ik zelf dit plantmedicijn tijdens een weekend samen. Ik ervaar hoe het is om vrij, zonder remmingen, te praten, te bewegen, mijn intuïtie te volgen no matter what.
Totdat de tijd aanbreekt dat ik voel dat ik dit contact wil loslaten.
De C. Periode breekt aan en vraagt van mij een wakker worden van weer een geheel ander kaliber. Ik heb het gevoel dat al het voorgaande wat ik in het kort beschreven heb een voorbereiding was op wat ik in het hier en nu ervaar. Ik word uitgedaagd om al mijn overgebleven, hardnekkige overtuigingen onder de loep te nemen en los te laten. Ik heb dit pad alleen te bewandelen, ik kom los te staan van vrienden en familie en ervaar een diep gevoel van onrecht, verdriet, boosheid en tegelijk ook vertrouwen. Ik heb het gevoel dat ik werkelijk Leef en mijn antennes staan op scherp.
Ik schep ruimte voor nieuwe inzichten, verruimd bewustzijn qua denken en voelen. Het knettert zo nu en dan in mij en ook tussen mij en R. Alles krijg ik direct terug gespiegeld door hem, precies dat waar ik altijd al naar zocht in mijn jongere jaren. Ik duik een stuk Indische familiegeschiedenis in en ervaar een heling in het systeem. Alsof ik toegang krijg tot een nieuwe bron van informatie en een nieuwe manier om deze te verwerven, namelijk middels intuïtief schrijven. Ik voel me ondersteund door mijn voorouders, ondanks dat ik tegen vele heilige huisje schop en dat me niet in dank wordt genomen door mijn ouders.
Ik voel dat ik tegen mijn grenzen aan scheur, tenminste mijn overtuiging van mijn grenzen. Ik wil erdoorheen breken, ik moet erdoorheen breken, het is tijd. Voorbij de angst, onzekerheid, mezelf klein houden, voorbij het idee dat ik dingen niet kan begrijpen, niet kan vatten. Voorbij het niet doorpakken, niet kiezen en blijven fladderen.
Geen gemakkelijke opgave en zeker niet in de context van de realiteit waarin we leven, maar daarom ook juist nu. Gedreven door een behoefte om mezelf voor eens en voor altijd te bevrijden, te vinden wie ik ben en wat ik te doen heb. Met elkaar als spiegel, partner, leraar. Waar het mannelijke en het vrouwelijke samenkomen, de twee 1 maken.
[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row padding_top="" padding_bottom="0"][vc_column css=".vc_custom_1593330923825{border-right-width: 1px !important;border-right-color: #eeee22 !important;border-right-style: solid !important;}"][vc_custom_heading text="Thomas Evangelie - Logia en analogie" font_container="tag:h2|font_size:45|text_align:left|color:%23d7cce8" google_fonts="font_family:Pinyon%20Script%3Aregular|font_style:400%20regular%3A400%3Anormal"][vc_column_text]
Wat biedt het me?
Mijn wederhelft R werd jaren geleden gegrepen door het Thomas Evangelie. Hij benoemde het tot het belangrijkste boek m.b.t. spiritualiteit. Hij vertaalde zelfs het hele boek naar het Engels, omdat het boek een internationale plaats verdient.
Is hij dan zo’n kerkganger? Zo iemand die het alleen maar over Jezus, het geloof en de bijbel kan hebben?
Nee, niks is minder waar. Hij noemt zelfs dat het in zijn geheel niet eens uitmaakt of Jezus nou wel of niet geleefd heeft. Nee, waar het om gaat zijn z’n lessen, universele lessen.
Op enig aandringen ben ik het zo’n 2 jaar geleden ook gaan lezen en ja, ook ik werd erdoor gegrepen. Maar zoals bij mij wel vaker het geval is, het bleef bij ‘interessant’.
Tot het nu, 2 jaar later, toch weer lonkt. Ok, ik zal eerlijk zijn, dankzij inspirerende en enigszins confronterende woorden van R.
Wat maakt dat ik over alles schrijf, deel en nadenk, behalve over het Evangelie van Thomas? Inmiddels heb ik geleerd dat als R me ergens op attendeert het vaak zinvol is er gehoor aan te geven, omdat ik weet dat hij dat niet doet om me iets op te dringen of zijn gelijk wil halen. Andersom geldt overigens hetzelfde.
Ik voel me vandaag wat in mezelf gekeerd, wat somber ook over de realiteit waarin we leven en hetgeen ons nog allemaal te wachten staat. De zon schijnt en normaal maakt dat me blij en outgoing. Nu zet het nog scherper neer in wat voor poppenkast we leven.
Dus er vormde zich een gedachte in mij, als ik nu eens het Evangelie van Thomas nogmaals ga lezen en dit keer ga ik bewust voelen wat het me biedt. Wat doet het met me? Wat heb ik eraan? Welke gedachte, welke lessen, welke uitleg geeft me moed en inspiratie? Ondertussen ga ik hier per logion over schrijven. Ik ben oprecht benieuwd waar deze levenslessen mij brengen, ik laat me meevoeren.
[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row padding_top="0" padding_bottom=""][vc_column][/vc_column][/vc_row]